BEGELEIDINGSPRAKTIJK DUNAMIS
Over ons.
Het Griekse woord dunamis betekent kracht, vermogen of innerlijke macht. Het duidt op het potentieel om iets te bewerken of tot stand te brengen, niet alleen op zichtbare kracht, maar ook op ingesloten, werkzame energie. Vooral dat laatste stukje van de betekenis heeft mij doen besluiten om begeleidingspraktijk Dunamis te noemen.
Mijn naam is Jan Hogenhout (1976) en samen met mijn vrouw woon ik in de pastorie van de Hervormde gemeente Langerak. In mijn werk als gemeentepredikant wil ik graag met aandacht luisteren en probeer ik met zorg mijn woorden te wegen. Het ambt maakt dat ik nabij mag zijn bij mensen op kruispunten van hun leven: bij vreugde en dankbaarheid, maar ook bij verlies, twijfel en existentiële vragen. Ik geniet van het predikantschap, juist omdat het mij confronteert met wat er werkelijk toe doet. Het werken met Bijbelteksten, het voorgaan in de liturgie en het begeleiden van gemeenteleden geven mij energie en verdieping.
Tegelijkertijd merkte ik gaandeweg dat mijn belangstelling verder reikt dan de kaders van het gemeentewerk. In gesprekken ontdekte ik hoezeer ik gefascineerd ben door menselijke ontwikkeling, door patronen in denken en handelen, en door de vraag hoe mensen tot hun recht kunnen komen in werk en leven. Die fascinatie vormde de voedingsbodem voor mijn werk als coach en supervisor en was de aanleiding om – naast mijn predikantschap – Begeleidingspraktijk Dunamis te starten.
Als coach en supervisor neem ik dezelfde grondhouding mee die ook mijn predikantschap kenmerkt: respect, aandacht en ruimte voor reflectie. Ik help professionals om stil te staan bij hun handelen, hun drijfveren en hun grenzen. Niet door snelle oplossingen aan te reiken, maar door het gesprek zo te voeren dat inzicht kan ontstaan. Mijn achtergrond als predikant geeft mij daarbij een scherp oog voor zingeving en morele vragen, zonder dat ik die opleg. Ik weet wanneer ik moet doorvragen en wanneer stilte meer zegt dan woorden.
Voor mij zijn deze twee werelden geen concurrenten, maar bondgenoten. Het coachen en superviseren houdt mij scherp en verrijkt mijn predikantschap; het predikantschap op zijn beurt geeft diepte en context aan mijn werk als begeleider. Juist het feit dat ik “iets naast” mijn predikantschap doe, ervaar ik als een vorm van vrijheid en creativiteit. Het stelt mij in staat om mijn talenten breder in te zetten en verschillende doelgroepen te dienen, terwijl ik trouw blijf aan wie ik ben. In beide rollen gaat het mij uiteindelijk om hetzelfde: mensen helpen om met meer helderheid, verantwoordelijkheid en vertrouwen hun weg te gaan
